Duurzame inzetbaarheid. Een begrip dat je steeds vaker hoort. Maar wat betekent het eigenlijk?
Vaak denken we aan gezonde medewerkers, een fruitmand op de afdeling of een vitaliteitsweek. Mooie initiatieven, maar duurzame inzetbaarheid gaat over veel meer dan dat.
Voor mij betekent duurzame inzetbaarheid dat mensen met plezier, energie en vanuit hun talent kunnen blijven werken. Niet alleen vandaag, maar ook over vijf of tien jaar.
Meer dan gezond blijven
Duurzame inzetbaarheid draait niet alleen om het voorkomen van verzuim. Het gaat ook over werkplezier, ontwikkeling en de vraag of iemand nog op de juiste plek zit.
Vragen die daarbij kunnen helpen zijn:
- Past het werk nog bij iemands talenten?
- Geeft het werk voldoende energie en voldoening?
- Is er ruimte om te leren en jezelf te ontwikkelen?
- Is er een gezonde balans tussen belasting en belastbaarheid?
- Voel je je vrij om aan te geven wanneer iets niet goed gaat?
Juist de samenhang van deze factoren bepaalt of iemand duurzaam inzetbaar blijft.
Uit de praktijk
Onlangs sprak ik een medewerker die aangaf vooral last te hebben van een hoge werkdruk.
Tijdens ons gesprek bleek dat de werkdruk niet de kern van het probleem was. De functie sloot al langere tijd niet meer goed aan bij zijn talenten. Daarnaast stelde hij hoge eisen aan zichzelf en vond hij het lastig om grenzen aan te geven. Door daar samen bij stil te staan, veranderde het gesprek. We hadden het niet langer alleen over werkdruk, maar over wat hij nodig had om weer met energie en plezier aan het werk te zijn.
Dat zie ik vaker. Achter een hulpvraag schuilt regelmatig een breder verhaal.
Samen verantwoordelijk
Duurzame inzetbaarheid bereik je samen. Medewerkers, leidinggevenden en organisaties hebben daarin ieder een eigen rol.
Wanneer er ruimte is voor open gesprekken, ontwikkeling en aandacht voor wat mensen nodig hebben, ontstaat een werkomgeving waarin medewerkers kunnen groeien en met plezier blijven werken.
Juist die samenwerking maakt het verschil.
Mijn visie
Voor mij begint duurzame inzetbaarheid niet bij verzuim. Het begint met aandacht. Aandacht voor wat iemand energie geeft. Voor talenten. Voor ontwikkeling. En voor het gesprek dat soms al veel eerder gevoerd kan worden. Niet pas wanneer iemand dreigt uit te vallen, maar juist wanneer er nog ruimte is om samen vooruit te kijken.
Misschien is dat wel de belangrijkste investering die een organisatie kan doen: aandacht voor de mens achter het werk.
Meer over dit onderwerp: